เมนูชมรม

บ้าน Bleach

ชื่อชมรมบ้าน Bleach
ผู้ก่อตั้งเด็กซ่าบ้านแสบ
ก่อตั้งเมื่อ26 มีนาคม 2012
ระดับชมรม1
รายละเอียดศูนย์รวมคนรัก BLEACH เทพมรณะ ที่นี้ไม่ได้มีแค่รูป สวยๆ หายาก เท่านั่นแต่ยังมี ฟิค สนุกๆ คอลัมล์มันส์ๆ อีกเยอะ ^^
จำนวนสมาชิก31
จำนวนสมาชิก

31

กระทู้ล็อคอยู่
เข้าได้ทุกคน
ตั้งกระทู้ใหม่
A
A
A
A

lovemiku
#501
04-04-2012 - 16:39:18

#501 lovemiku  [ 04-04-2012 - 16:39:18 ]






..... // แวะมาส่อง แล้วจากไป


เด็กซ่าบ้านแสบ
#502
เด็กซ่าบ้านแสบ
04-04-2012 - 16:44:58

#502 เด็กซ่าบ้านแสบ  [ 04-04-2012 - 16:44:58 ]






เยอะ




























lovemiku
#503
04-04-2012 - 17:00:55

#503 lovemiku  [ 04-04-2012 - 17:00:55 ]






ลูเคียน่ารัก หมาน้ำแข็งเท่อะ (หมาน้ำแข็ง?)


lovemiku
#504
04-04-2012 - 17:01:16

#504 lovemiku  [ 04-04-2012 - 17:01:16 ]








เด็กซ่าบ้านแสบ
#505
เด็กซ่าบ้านแสบ
04-04-2012 - 17:49:10

#505 เด็กซ่าบ้านแสบ  [ 04-04-2012 - 17:49:10 ]








เด็กซ่าบ้านแสบ
#506
เด็กซ่าบ้านแสบ
05-04-2012 - 01:08:29

#506 เด็กซ่าบ้านแสบ  [ 05-04-2012 - 01:08:29 ]








เด็กซ่าบ้านแสบ
#507
เด็กซ่าบ้านแสบ
05-04-2012 - 02:36:53

#507 เด็กซ่าบ้านแสบ  [ 05-04-2012 - 02:36:53 ]






ภาคสุดท้ายนี้ทำเอาอึ้งกันได้ตลอด




เด็กซ่าบ้านแสบ
#508
เด็กซ่าบ้านแสบ
05-04-2012 - 02:37:19

#508 เด็กซ่าบ้านแสบ  [ 05-04-2012 - 02:37:19 ]






ตูจะเอาท่านอุล กัน เจ้านอย กลับ แค่นี้ เนล กับ ฮิเมะจะได้มีคู่


แก้ไขล่าสุดเมื่อ 2012-04-05 02:41:07

สุภัสสรา_
#509
สุภัสสรา_
05-04-2012 - 10:59:17

#509 สุภัสสรา_  [ 05-04-2012 - 10:59:17 ]





มาส่องและก็ไป.........


เด็กซ่าบ้านแสบ
#510
เด็กซ่าบ้านแสบ
06-04-2012 - 13:16:36

#510 เด็กซ่าบ้านแสบ  [ 06-04-2012 - 13:16:36 ]






เคะได้อีกๆๆๆๆๆๆๆ >,.<




เด็กซ่าบ้านแสบ
#511
เด็กซ่าบ้านแสบ
06-04-2012 - 20:14:44

#511 เด็กซ่าบ้านแสบ  [ 06-04-2012 - 20:14:44 ]








เด็กซ่าบ้านแสบ
#512
เด็กซ่าบ้านแสบ
06-04-2012 - 20:14:55

#512 เด็กซ่าบ้านแสบ  [ 06-04-2012 - 20:14:55 ]








เด็กซ่าบ้านแสบ
#513
เด็กซ่าบ้านแสบ
06-04-2012 - 20:24:03

#513 เด็กซ่าบ้านแสบ  [ 06-04-2012 - 20:24:03 ]








เด็กซ่าบ้านแสบ
#514
เด็กซ่าบ้านแสบ
06-04-2012 - 20:25:32

#514 เด็กซ่าบ้านแสบ  [ 06-04-2012 - 20:25:32 ]






สเตตัส :::: กำลังแต่งฟิคเืรื่องใหม่อยู่


เด็กซ่าบ้านแสบ
#515
เด็กซ่าบ้านแสบ
07-04-2012 - 20:31:42

#515 เด็กซ่าบ้านแสบ  [ 07-04-2012 - 20:31:42 ]








ฟ้าใส_blue
#516
ฟ้าใส_blue
07-04-2012 - 21:35:38

#516 ฟ้าใส_blue  [ 07-04-2012 - 21:35:38 ]





quote : เด็กซ่าบ้านแสบ

เคะได้อีกๆๆๆๆๆๆๆ >,.<





เมะ มากกว่า


เด็กซ่าบ้านแสบ
#517
เด็กซ่าบ้านแสบ
07-04-2012 - 22:19:55

#517 เด็กซ่าบ้านแสบ  [ 07-04-2012 - 22:19:55 ]








รู้และว่าฟิคครั้งต่อไปจะเอาคู่ไหนดี


เด็กซ่าบ้านแสบ
#518
เด็กซ่าบ้านแสบ
07-04-2012 - 23:07:59

#518 เด็กซ่าบ้านแสบ  [ 07-04-2012 - 23:07:59 ]






ในที่สุดก็แต่งเสร็จจนได้ หุหุหุหุ


ณ โซลโซไซตี้

บัดนี้ เวลาแห่งทิวาได้หมดลงแล้วเพราะตอนนี้เวลาแห่งรัตติกาลกำลังมาเยือน

"เรานี่ช่างงดงามจริงๆเลย"ชายผู้หนึ่งพูดขณะมองตนเอาในกระจกที่ถืออยู่ในมือ

"ยูมิจิกะมาทำอะไรอยู่ตรงนี้ล่ะ"ชายผู้มีศรีษะมันวาว(ดูมันพูด)ที่พึ่งเดินมาพูดขึ้น

"อิคคาคุเจ้าว่าเวลานี้ข้างดงามมั้ย"ยูมิจิกะพูด

"อืมเวลานี้เจ้างดงามมาก"อิคคาคุพูด

"แต่ข้าว่านะ ข้าน่ะไม่ว่าจะเมื่อไรก้งดงามเสมอแหละ"ยูมิจิกะพูดทำเอาอิคคาคุ

หน้าเบ้

"เจ้ารู้อยู่แล้วๆเจ้าจะถามข้าทำด๋อยอะไรล่ะ"อิคคาคุพูด

"ข้าอยากฟังcommentจากเจ้า"ยูมิจิกะพูด

"ยูมิจิกะข้ามีอะไรจะบอกเจ้า..."อิคคาคุพูด

"อะไรหรอ"ยูมิจิกะพูด

"ยูมิจิกะ..ข้า...ข้า.."ไม่ทันที่อิคคาคุจะพูดจบก้มีคนมาขัดจังหวะ

"ยูมิจิกะหัวหน้าซาราคิเรียก"ชายผู้เดินมาใหม่พูด

"อืม ไปเดี๋ยวนี้แหละ"ยูมิจิกะพูดแล้วเดินไปจึงเหลือแต่เพียงอิคคาคุที่นั่งปั้นหน้า
ยักษ์อยู่

"โธ่เว้ย! กำลังจะพูดแล้วเชียว"อิคคาคุพูดอย่างหัวเสียแล้วก้มีสาวน้อยผมสีชมพู
เดินมาแล้วนั่งลงข้างอิคคาคุ

"รองหัวหน้ายาจิรุไม่ได้อยู่กับหัวหน้าซาราคิหรอ"อิคคาคุพูด

"ฉันเข้าไปในเมืองกับเคนจังพอหันมาอีกทีเคนจังก้หายไปแล้ว"ยาจิรุพูด

"เมื่อกี้มีคนมาเรียกยูมิจิกะไปหาหัวหน้าซาราคินี่"อิคคาคุพูดและเริ่มทำหน้าเครียด

"เคนจังไม่เคยเรียกใครนะต่อให้หลงทางก้เหอะ"ยาจิรุพูด

"ห๊ะ! บัดซบ"อิคคาคุพูดแล้วรีบวิ่งไปตามหายูมิจิกะ

ณ ที่แห่งนึง

"พวกแกพาข้ามานี่ทำไม"ยูมิจิกะพุดกับพวกผู้ชายกลุ่มนึง

"ทำไม...กลัวหรอ..."ชายผู้นึงในกลุ่มพูดขึ้นแล้วเดินเข้าใกล้ยูมิจิกะ ...แหงล่ะก้ไม่
ได้เอาดาบฟันวิญญาณมาด้วยอะดิ...ยูมิจิกะคิด

"อย่ามาใกล้ข้านะ อะไรที่ไม่สวยไม่งามอย่างเจ้าน่ะข้าไม่สนหรอกนะ"ยูมิจิกะพูด

"งั้นก็แย่หน่อยนะ เพราะฉันสนนายว่ะ"ชายผู้เดิมพูด

"อี๋ย์ไอ้หน้าปลาบึกชนเขื่อนไปไกลๆเลยนะ"ยูมิจิกะพูดแล้วเอามือปัดแต่ชายผู้นั้น
กลับจับมือของยูมิจิกะเอาไว้และแล้วก็เหมือนสวรรค์มาโปรด

"อิคคาคุ..."ยูมิจิกะพูด

"เฮ้ยไอ้เหม่งนี่ใครวะ"ชายผู้ที่จับมือยูมิจิกะอยู่พูด

"อันดับ3ของหน่วยที่11 มาดาราเมะ อิคคาคุ"อิคคาคุพูด

"จับมันไว้...เรามาต่อกันเถอะ ^ ^"ชายผู้จับมือยูมิจิกะอยู่บอกลูกน้องของตนแล้ว
หันมาพูดกับยูมิจิกะ

"ปล่อยนะ อิคคาคุ ช่วยด้วย!!"ยูมิจิกะตะโกนและเพียงไม่กี่วินาทีอิคคาคุก็สามารถ
จัดการกับพวกที่จะทำร้ายตนได้อย่างรวดเร็วและพุ่งเข้าไปช่วยยูมิจิกะโดยทันทีและ
ยูมิจิกะก็เข้าสวมกอดอิคคาคุ

"ฮึก...อิคคาคุ..."ยูมิจิกะร้องแล้วซบหน้าลงกับอกกว้างของอิคคาคุ

"ไม่เป็นไรนะ ฉันมาช่วยแล้ว"อิคคาคุพูดโอ๋ยูมิจิกะ

"ฮึก...อิคคาคุ...ฮืออออ"ยูมิจิกะพูดแล้วกอดอิคคาคุแน่นกว่าเดิม

"ยูมิจิกะ ข้า...รัก....เจ้านะ"อิคคาคุพูด

"นายรักใครอยู่รึป่าว"อิคคาคุถาม

"ฮึก...ข้า...ข้ารักอิคคา...เฮ้ย..นี่เจ้าหลอกถามข้าหรอ"ยูมิจิกะพูดแล้วหันมาตีอิคคาคุ

"เจ้าพูดแล้ว^ ^"อิคคาคุพูดแล้วยิ้มแล้วกอดยูมิจิกะ

"พอได้แล้วเจ้าบ้าอิคคาคุ ข้าหายใจไม่ออก -///- "ยูมิจิกะพูดด้วยอาการเขิน

"ตอนแรกเจ้ามากอดข้าเองยังไม่เป็นไรเลย"อิคคาคุพูด

"-///- ก้ข้ารักเจ้านี่ -///-"ยูมิจิกะพึมพำเบาๆเพราะกลัวอิคคาคุจะได้ยินแล้วจะล้อ

"ข้าสัญญาข้าจะปกป้องเจ้าด้วยชีวิตของข้า เพราะข้ารักเจ้า ยูมิจิกะ"อิคคาคุพูด

แล้วประทับรอยจุมพิตไปยังริมฝีปากบางของผู้ที่ถูกกอดอยู่

แต่งได้แค่นี้และวุ้ยรีบเเต่งรีบลงเฟ้ยอย่าเรื่องมากอ่านๆไปเถอะน่า


แก้ไขล่าสุดเมื่อ 2012-04-07 23:08:43

เด็กซ่าบ้านแสบ
#519
เด็กซ่าบ้านแสบ
08-04-2012 - 00:59:01

#519 เด็กซ่าบ้านแสบ  [ 08-04-2012 - 00:59:01 ]






ยิ่งตกดึกมันก็ศึกขึ้นมาอ่านะ= ='' เอาอีกสักเรื่องละกัน แต่ง 2 ชั่วโมง ครึ่งได้ =_=



นี่เป็น...... อะไรที่ออกมาจากสองสามตอนก่อน

รู้สึกว่า ขณะที่อิกคาคุปิดความลับเรื่องบังไค แต่ก็ยังมีเร็นจิกับยูมิจิกะที่รู้
ขณะที่ทางยูมิจิกะ ไม่มีใครรู้เลย(ยกเว้นพี่หกเก้า)

ออกจะเป็นอะไรที่เจ็บปวดแปลกๆอยู่สำหรับความเป็นเพื่อนซี๊กัน

เนื้อเรื่องส่วนมากมั่วเอาเอง เพราะไม่รู้อะไรเลย แต่คิดว่ายูมิจิกะน่าจะเก่งทางวิถีมารพอสมควรอยู่

ยูมิจิกะบ้าความงามทำไมมาอยู่หน่วยสิบเอ็ด
มันต้องมีเหตุ จริงมะ จริงมะ

คิดไปคิดมาก็คิดว่าอาจจะมีปมในใจก็ได้ ใครจะไปรู้

ไงก็ช่างเหอะ


-------------

ข้าไม่อยากถูกเกลียด
ไม่อยากถูกเจ้าเกลียด ไม่อยากถูกหัวหน้าเกลียด

ถ้าต้องถูกมองด้วยสายตาแบบนั้น
ให้ข้าตายเสียดีกว่า

อิกคาคุกำลังไล่ตามชายที่ชื่อซาราคิ เคมปาจิ
ผู้ชายหน้าเถื่อนที่สู้ชนะอิกคาคุแล้วตะโกนใส่หน้าหมอนั่นว่าถ้ารักการต่อสู้จริงก็อยู่ต่อแล้วฝึกให้แกร่งกว่านี้ซะ
ไอ้ลุงเถื่อนที่มีลูกแหง่หัวชมพูเกาะติดอยู่ตลอดเวลา ช่างไม่เข้ากั๊น ไม่เข้ากันจริงๆ

ก็ไม่ใช่ว่าโฉมงามอย่างข้าจะเข้ากับไอ้ล้านเลี่ยนเตียนโล่งโป๊งเหน่งใสแจ๋วแบบอิกคาคุหรอกนะ แต่ข้าก็ไปไหนมาไหนกับเขามาตั้งนานแล้ว
ถ้าเขาจะตามใครไปไหน ข้าก็จะตามเขาไปเช่นกัน

ตอนที่รู้ตัวอีกที พวกเราทั้งสองคนก็เกือบจะได้เป็นยมทูตอยู่แล้ว

ตอนที่มีดาบฟันวิญญาณอยู่ในมือนี้แล้ว

"เฮ้ ข้ารู้แล้ว" อยู่ๆอิกคาคุก็โพล่งขึ้นมา ยูมิจิกะกินข้าวอยู่ไม่ทันตั้งตัวเกือบจะสำลักก็เงยหน้ามองด้วยสายตาขุ่นๆ

"ไอ้เจ้าซาราคิ เคมปาจินั่นน่ะ มันอยู่หน่วยสิบเอ็ด ข้าได้ยินว่าเป็นหน่วยบู๊เดือด บ้าพลัง แนวหน้า เน้นรบเป็นหลัก ส่วนวิถีมารอะไรนั่นช่างมัน เหมาะกับข้าเป๊ะพอดี" อิกคาคุพ่นต่อออกมาเสียยาว ยิ่งประโยคหลังๆยิ่งมีท่าทางชอบใจ ยูมิจิกะถอนหายใจเบาๆ รู้ดีว่าเพื่อนหัวใสคนนี้สมองไม่ใสเหมือนหัวล้านข้างนอก เพราะวิชาวิถีมารนั้นแทบติดอันดับโหล่เลยทีเดียว

"ท่าทางไม่เลวนี่นา อีกไม่นานพวกเราก็จบแล้ว เจ้าก็คงอยากเข้าหน่วยสิบเอ็ดล่ะสิ" ยูมิจิกะวางตะเกียบลง ยกมือขึ้นเท้าคาง มองดูเพื่อนที่ยังไม่ยอมนั่งลง

"ใช่!! ข้าต้องเข้าหน่วยสิบเอ็ดให้ได้เลยคอยดู! เจ้าล่ะยูมิจิกะ จะเข้าด้วยกันมั้ย" เขาหันลงมาถาม

"อืม แน่นอน" ฝ่ายที่นั่งอยู่เอ่ยตอบ ริมฝีปากเผยอยิ้มพลางมองดูเครื่องแบบของตน

ชุดสีขาวฟ้านี้อีกไม่นานก็จะได้เปลี่ยนเป็นสีดำ รู้สึกพิลึกมาตั้งนาน โตป่านนี้แล้วยังมานั่งเรียน แว่บหนึ่งก็รู้สึกเหมือนเด็กโข่งอย่างบอกไม่ถูก แต่ก็เอาเถอะ

ที่จริงแล้วยูมิจิกะทำได้ดีในวิชาวิถีมาร แต่เมื่ออิกคาคุมองมาก็แสร้งท่องคำร่ายมั่วๆ แกล้งยิงผิดทิศผิดทางไม่ยอมตั้งสมาธิ แล้วก็กระแอมไอ พูดว่า "เมื่อกี๊ฟลุ๊คน่ะ" ทุกครั้งไป

...ก็ข้าไม่ชอบนี่

ทำอะไรดีหรือไม่ดีก็ช่างสิ แต่ข้าไม่อยากให้อิกคาคุมองข้าเหมือนเป็นตัวประหลาด

ไอ้หมอนั่นมันบ้าบิ่น ดีแต่ต่อยตี คำร่ายอะไรกว่าจะจำได้ท่องตั้งเป็นล้านรอบ ข้าอ่านทีเดียวก็จำได้หมดแล้ว แต่แล้วทำไมล่ะ

พอทำอะไรออกมาทุกคนก็มองมา ปรบมือให้แล้วก็อู้หูอู้หากันใหญ่ อาจารย์ก็ชม แต่แล้วยังไงล่ะ ถึงหมอนั่นจะบอกว่า "โห เจ้าทำแบบนี้ก็ได้ ยอดเลย" แต่ข้าก็ไม่ชอบใจ

ถ้ายังมีกันแค่สองคนเหมือนก่อนจะเป็นอย่างนี้หรือเปล่า ข้าจะรู้สึกอย่างนี้ไหม ข้าไม่รู้

รู้แต่ตอนนี้ข้าไม่ชอบ ข้าอยู่ข้างหลังเขามาตลอด มองดูแผ่นหลังของเขามาตลอด

...ไม่ต้องการให้เขามามองดูข้าตอนนี้ ด้วยสายตาเหมือนไม่รู้จักข้ามาก่อนอย่างนั้น...


"เฮ้ย ยูมิจิกะ เป็นอะไรไปวะ?"

"ฮะ?"

นักเรียนจบใหม่จากสถาบัญชินโอคนหนึ่งยืนเอ๋อเหม่อนิ่งอยู่จนเพื่อนต้องเข้ามาเรียกถึงตัว อาจจะเอาดาบที่เพิ่งปลดชิไคเป็นครั้งแรกเคาะแถมให้อีกด้วยถ้ายังทำท่าไม่ขาน

ยูมิจิกะทำท่าเหมือนวิญญาณออกจากร่างทั้งที่ร่างที่เหลือก็มีแต่วิญญาณ อิกคาคุที่กำลังเห่อโฮซึคิมารุจึงทนไม่ได้วิ่งเข้ามาเรียก

"อยู่ดีๆก็เหม่อไปเฉยๆ หรือโฮซึคิมารุของข้าไม่เท่ หะ?" เขาถามต่อ

"โฮซึคิมารุ.." ชายหนุ่มผมยาวก้มมองหอกยาวในมือเพื่อน พู่สีแดงสดและใบดาบคมกริบ ดูงามสง่า เหมาะสมกับเจ้าของมันยิ่งนักล่ะ "เท่สิ เหมาะกับเจ้าสุดๆเลย อิกคาคุ" ยูมิจิกะแสร้งยิ้ม เอ่ยตอบอย่างยินดีตามประสา อย่างน้อยเขาก็ตอบตามจริงที่ตนคิดนี่...

...ถ้าข้าได้ดาบอย่างนั้นบ้างก็ดีน่ะสิ...

"ฮ่า!! ใช่มั้ย โฮซึคิมารุของข้านี่ล่ะสุดยอด คอยดูนะ ข้าจะต้องปลดปล่อยสวัสดิกะให้ได้ภายในเร็ววันนี้ล่ะ!" อิกคาคุควง"โฮซึคิมารุ"อย่างคึกคะนอง แล้วก็ยกมันชูขึ้นฟ้าประกาศก้อง ก่อนที่จะลดมือลง ทำท่าเหมือนนึกอะไรขึ้นได้

"แล้วดาบของเจ้าล่ะ ยูมิจิกะ หน้าตาเป็นยังไงมั่ง" แค่จบคำ อีกฝ่ายถึงกับสะอึกทันที จนต้องเอียงคอมองให้แน่ใจว่ายังไม่ได้ชักกระตุกขึ้นมากะทันหัน

"ข้า..เอ้อ ......" ยูมิจิกะหลบตา แต่ก็แสดงท่าว่าไม่รู้จะไปมองที่ไหนดี มีพิรุธอย่างเห็นได้ชัดนัก "ข้ายังไม่ได้ยินเสียงเจ้านั่นเลยน่ะ ทำยังไงก็คุยไม่รู้เรื่องซักที ชื่อฟังย๊ากยาก" เขาพูดเร็วพรืดหลังจากอ้ำอึ้งอยู่นาน หันมายิ้มเจื่อนๆบอกไม่ถูกกับคู่หูเสียอย่างนั้น

"จริงน่ะ? ไม่น่าเชื่อ" อิกคาคุเบิกตาทำหน้าไม่เชื่อ

"จริงน่ะสิ ข้านี่ไม่ไหว..." เขาพูด แล้วคอก็ก้มตก ดวงตาสีม่วงหลุบลง "ข้าจะไปลองอีกทีละกันนะ"

ยูมิจิกะพูดเท่านั้นก็หันหลังวิ่งไปเฉยๆ ดูไปดูมาก็เหมือนนางเอกการ์ตูนที่วิ่งหนีไปจากพระเอกเสียอย่างนั้น ถ้าร้องไห้น้ำตาเป็นประกายด้วยจะยิ่งใช่นัก แต่อันที่จริง พริบตาก่อนที่เขาจะหันหลังไป อิกคาคุก็คิดว่าเห็น้ำใสๆเอ่อขึ้นมาอยู่ในตาอีกฝ่ายเหมือนกัน

"เป็นอะไรของมันน่ะ.."

...ข้ารู้ตั้งนานแล้ว...

หน่วยสิบเอ็ดเป็นหน่วยบ้าพลังดีเดือด หน่วยที่คนทั้งหน่วยเป็นแบบอิกคาคุที่ดีแต่บ้าการต่อสู้ ต่อให้ออกไปตายโง่ๆก็เอา

แต่ความรู้สึกที่อยากจะต่อสู้ ความทะนงในตนเองที่จะต้องสู้จนตัวตาย และสู้ด้วยตนเองแต่ผู้เดียวนั้น

มันก็เป็นความงดงามอย่างหนึ่งกระมัง

เป็นความงดงามของหน่วยสิบเอ็ด(ที่สมาชิกส่วนมากหน้าตาดูไม่ได้) เป็นความงดงามของอิกคาคุ

เป็นสิ่งที่ข้านับถือ

เพราะงั้น

...ข้ามันน่ารังเกียจนัก...

แต่ไอ้หน่วยบ้านั่นดันแอบมีกฎลับๆที่ฝังอยู่ในระดับจิตสำนึกของคนทั้งหน่วย

"ดาบฟันวิญญาณที่ดีก็ต้องเป็นสายต่อสู้โดยตรงเท่านั้น ยิ่งพลังมากยิ่งดี"

ตรงกับของอิกคาคุเผงๆ

แต่ตรงข้ามกับของข้าแบบสุดเหว

ข้ารู้ตั้งนานแล้ว ก่อนอิกคาคุเสียอีก ว่าไอ้เจ้ารูริอิโระคุจากุมันเป็นยังไง

"เอาล่ะ ครบแล้วใช่ไหม" เจ้าหน้าที่ที่มาคุมการคัดเลือกนักเรียนใหม่เข้าหน่วยพิทักษ์ถามครั้งสุดท้ายพอเป็นพิธี แต่กลับมีเสียงตอบขึ้นมา

"ขาดไปคนหนึ่ง ใครที่ไม่ได้มา ได้แจ้งไว้ก่อนไหม?" เจ้าหน้าที่อีกคนหันไปถามกับกลุ่มยมทูตบรรจุใหม่ที่มองหน้ากันเลิกลั่ก ตอนนั้นเองที่ประกายแสงสะท้อนบางอย่าง ดึงความสนใจเจ้าหน้าที่ทั้งสองไปยังมือของใครคนหนึ่งที่ชูขึ้นมาเหนือแสงสะท้อนนั้น

"อายาเซงาว่า ยูมิจิกะไม่อยู่ครับ" หลังชื่อที่ยาวจนน่าจะขี้เกียจจำ เจ้าหน้าที่สองคนก็เห็นยมทูตหนุ่มศรีษะเตียนโล่งใสแจ๋วผู้ตอบก้าวออกมาข้างหน้า

"หมอนั่นท่าทางดูแปลกๆไป เขาสนิทกับข้า เดี๋ยวข้าจะไปตามมา" ว่าจบก็ไม่ฟังเสียงนกเสียงกาอะไรจากใครอีก ออกวิ่งไปปล่อยให้เพื่อนร่วมรุ่นต้องอธิบายกับเจ้าหน้าที่เอาเอง ท่ามกลางสายตาไม่ค่อยเข้าใจของเหล่าหัวหน้าหน่วย

...ฟูจิคุจากุ...

"ว่าไงนะ" เสียงก้องสะท้อนในใจเอ่ยตอบมา "เจ้าเรียกข้าว่าอะไรนะ"

ยูมิจิกะกัดฟันแน่น ตอบเสียงในใจด้วยน้ำเสียงเย็นชาขุ่นเคือง

"ฟูจิ ข้าเรียกเจ้าว่าฟูจิคุจากุ"

"ข้าเกลียดสีนั่น อย่ามาเรียกข้าอย่างนี้" เสียงนั้นตอบมา

"ข้าก็เกลียด เกลียดเจ้าด้วย" เขาตอบมันกลับไป แย้มริมฝีปากเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน

"คอยดูเถอะ แล้วเจ้าจะเสียใจ ข้าจะไม่แสดงพลังของข้าหรอก" สิ้นคำนั้นแล้วเสียงก็เงียบไป ดาบยาวธรรมดาๆแปลงเปลี่ยนรูปเป็นดาบโค้ง

...ข้าเกลียดเจ้า ไม่ต้องเสนอหน้าอวดร่างนั่นให้ข้าเห็นอีกเลยก็ดี ไอ้นกยูงหลงตัว...

...ไอ้ดาบอัปลักษณ์

เหมือนกับตัวข้า...

ข้ารู้สึกไม่ดีในวันคัดเลือกเข้าบรรจุหน่วยพิทักษ์เพราะข้ากลัวหนักหนา จนไม่รู้จะทำอย่างไรดีจึงหลบออกมา

แล้วก็มายืนอยู่บนหน้าผาที่ไหนก็ไม่รู้เสียอย่างนั้น ถ้าโชคดีคนเขาคงออกมาตามไม่ถูก โชคร้ายข้าก็คงหาทางกลับไม่เจอเหมือนกัน

แต่ก็ดี..ช่างมัน ยังไม่อยากกลับสักหน่อยนี่

"ยูมิจิกะ" เสียงคุ้นหูดังขึ้นข้างหลัง ไม่ต้องหันไปก็บอกได้ว่าเป็นอิกคาคุที่ออกมาตามหา

เดินมั่วๆยังอุตส่าตามเจอได้ยังไงก็ไม่รู้

"ทำอะไรของเจ้า หลงทางหรือไง"

"อือ" ข้าตอบโดยไม่หันกลับไปมอง

"ข้ออ้างฟังไม่ขึ้นน่า เจ้ากลัวได้อยู่หน่วยที่ไม่ชอบรึไง อย่าบ้าไปหน่อยเลย ไปกันได้แล้ว เดี๋ยวพอดีได้กลายเป็นเด็กโข่งจริงๆนั่งเรียนซ้ำชั้น ไม่ก็โดนจับโยนไปหน่วยสี่เข้าหรอก" อิกคาคุว่า แต่นั่นทำให้ข้ายิ่งรู้สึกแย่

จากนั้น ข้าเองก็นึกไม่ออกว่าข้าทำลังไปทำไม ตัวข้าคิดอยู่แต่ว่าข้าเกลียดตัวเองหนักหนา

...อัปลักษณ์เหลือเกิน อายาเซงาว่า ยูมิจิกะ...

ผมดำยาวไว้มาตลอด ที่สู้อุตส่าดูแลทั้งที่เวลาไม่ค่อยมีขาดหมดในดาบเดียว ที่เหลืออยู่นั้นยาวเพียงแค่คอ ที่เหลือก็ทิ้งตัวลงนิ่งเหมือนหมดเรี่ยวแรงอยู่ในกำมือ

อิกคาคุยืนอึ้งอยู่ แค่อึดใจหลังจากที่เขาออกปากเรียก ยูมิจิกะก็ยกดาบใบโค้งแปลกตาที่น่าจะเป็นดาบฟันวิญญาณของตนขึ้น มืออีกข้างรวบเส้นผมทั้งหมดเข้าด้วยกัน สอดดาบเข้าหลังคอแล้วตวัดวูบเดียว

"เฮ้ย! ยูมิจิกะ!" เขาเรียก รีบตรงเข้ารั้งไหล่อีกฝ่ายให้หันมา ตอนนั้นเองจึงรู้สึกได้ว่าไหล่ทั้งคู่ของเพื่อนสั่นเทา เส้นผมในกำมือค่อยๆไหลร่วงลงไปกองอยู่บนพื้นช้าๆ

อิกคาคุเริ่มมีอาการพูดไม่ออก เขาอยากพูดอะไรซักอย่างแล้วพายูมิจิกะกลับไปคัดตัวต่อให้เสร็จเรื่องเสียที แต่..

"..ข้าขอล่ะ..อิกคาคุ" ยูมิจิกะพูดเสียงสั่นแผ่วเบา

"อย่าถามอะไรเลย"

...ข้าจะบอกเจ้าอย่างหนึ่ง ยูมิจิกะ...

...เจ้ามันขี้ขลาดนัก...

...หากเขาเป็นเพื่อนเจ้าจริง ไม่ว่าเจ้าหรือข้าจะเป็นอย่างไร...

...เขาก็ยังเป็นเพื่อนเจ้าอยู่ดี...

...เชื่อข้าไหมเล่า...

"เชื่อสิ แต่ข้ายังไม่พร้อม"

ก็เท่านั้นเอง

"ไม่มีใครเห็น?" ยมทูตเอ่ยทวนคำของอารันคาร์ ท่ามกลางหมู่หนามดำมืดของโรซาบลังก้า

"ไม่หลงเหลืออยู่ในดวงตาของผู้ใด.." เขาทวนเบาๆอีกคำหนึ่งที่ถูกเอ่ยว่ามา

หากมีเวลาอีกสักครู่คงจะแย้มแสยะยิ้มเย้ยไปอีกสักที แต่ไม่เป็นไร

"ขอบใจ"

...ไว้วันหลัง ข้าพร้อมเมื่อไหร่ จะอวดดาบฟันวิญญาณจริงๆของข้าให้เจ้าดู อิกคาคุ...


เด็กซ่าบ้านแสบ
#520
เด็กซ่าบ้านแสบ
08-04-2012 - 18:13:31

#520 เด็กซ่าบ้านแสบ  [ 08-04-2012 - 18:13:31 ]






ยามอรุ่ณรุ่ง ของเมืองคาราคุระ

เอี้อด~!!~~!! ปึก! ปรากฏร่างสูงใหญ่ ปายผมเสียบกระดิ่งสีแดง

"ชิ ยาจิรุ ไม่มา หาเเรงดันวิญญาณ ยากชะมัด เจ้าอิจิโกะมันอยู่ไหนกันน่่ะ"

พรึบ!!!!! ทันใดนั่น ปรากฏร่างยมทูต หัวส้ม พร้อมกับยมทูตตัวเล็กผมสั้น

"ซารากิ ไทโช พวกข้ารับทราบจากหน่วยสื่อสารแล้วว่าท่านจะมาทำภาระกิจพวกข้า คุจิกิ ลูเคีย และ ไอ้หัวสตอเบอร์รี่ จึงขออาสามารับท่านค่ะ"

"เฮ้ยเดียวดิ อะไรของหล่อนฟะ ลูเคีย!! ชื่อของฉัน อิจิโกะ แปลว่า ที่หนึ่ง ต่างหาก " คนหัวส้มร้อนตัวขึ้นมาทันทีที่ได้ยิน ยมทูตอีกคนว่าชื่อของตนเอง

"อิจิโกะ ในความหมายของสตอเบอร์รี่ หากเจ้ามิหยุดพูดข้าจะให้ท่านพี่มาจัดการเจ้า!"

"ขอโทษค้าบ!!!!! ได้โปรดอย่าเรียก เบีวคุยะซามะมาเลยขอรับ!!~" คนหัวส้มกลัวอย่างมากถึงกับคุกเข่าลงไปอ้อนวอน

"เฮ้ย!!! หนวกหูจริงพวกแก " ร่างใหญ่ตวาดพร้อมกลับ ทำหน้าตาไม่พอใจ

"ขออภัยขอรับ!!" ยมทูตทั้งสองกล่าวขอโทษพร้อมทั้ง เหงื่อที่ไหลออกมาอย่างไม่รุ้ตัว

"ช่างมันเถอะ แต่ว่าพวกเเกจะให้ฉันผักที่ไหน??" ร่างใหญ่กล่าว

"เออ เรื่องนั่นพวกข้ายังมิได้คิดไว้เลยค่ะ" ร่างเล็กกล่าวพร้อมทำหน้า กลัวๆ

"งั้นให้ข้าพักบ้านเจ้าอิจิโกะล่ะกัน" ซาราคิกล่าว

"เออ ไม่ดีมั้ง แฮะๆ" อิจิโกะรีบปฏิเสธอย่่างทันควัน

"งั้นเจ้าจะให้ข้าพักที่ใดกัน ?? "

"อ่า!!! ข้าคิดออกเเล้ว ให้พักที่บ้านของ แช้ดไง ละอิจิโกะ " ลูเคียตอบด้วยนำเสียงเเจ๋มใส

"จริงด้วย อิชิดะ เกลียดยมทูต อิโนะอุเอะก็เป็นผู้หญิง แช้ดนี้และ ดีที่สุดเเล้ว" อิจิโกะเสริม

"งั้นรีบพาข้าไปเร็วๆสิฟะ ข้าเหนื่อยอยากพักผ่อน แล้วก็หิวข้าวแล้ว" ซาราคิ พูดด้วยนํ้าเสียงแข็ง

อีกไม่กี่อึดใจ เหล่าวยมทูตทั้งสามก็มาถึง บ้าน ซาโดะ

กริ่ง!! เสียงออนดังขึ้นร่างใหญ่ ผิวสีแทน ค่อยลุกขึ้นไปเปิดประตู

เอี้อด~!~!

“หือ?” เจ้าของบ้านทำท่าที่ตกใจ

“YO! แช้ด” อิจิโกะกล่าว

"เข้ามาก่อนสิ" เจ้าของบ้านเชิญเเขกเข้ามาในบ้านตามมารยาท

(ชิ้ง!! ตัดมาทีห้องรับแขก =--= วางเนื้อเรื่องไม่ถูกเลยแฮะ ทนๆอ่านไปละกันก็ดันให้ข้าแต่งแบบพิศดารเองนี้ยัยอีฟ =--= ในระหว่างแต่งก็บ่นไปด้วย =--=)

"อ่า ก็ ตามนั่นและถ้าไม่มีอะไรแล้วพวกฉันกลับก่อนนะ" ไม่รอช้าหัวส้มกับลูเคียก็ออกจากบ้าซาโดะ

บรรยากาศในห้องขนาดนี้เงียบกริบ
"เออ ยาราไน้ก้า???" o.O. แช้ดถาม (เฮ้ยแช้ดแก!!! เอาง่ายๆอย่างนี้เลยรึ o.O )

"อืม"


จบ!! แต่งพิศดารเกินไม่เป็น =_="




ลงข้อความได้เฉพาะสมาชิก
ต้องสมัครเป็นสมาชิกและ login เข้าสู่ระบบก่อนถึงจะสามารถลงความเห็นได้
เข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก